Friday, March 20, 2009

पतिव्रता


एकदा माझे स्त्रीत्वाचे आदर्श
माझ्याचं शब्दांनी पेटवले;
तेंव्हा आजुबाजूच्या काही पतिव्रता
भडकून घरी आल्या...
:
:
त्यापैकी दोघी तिघींनी माझ्याचं
मुस्काटात दोन हात ठेऊन दिले;
आणि मला एका खुर्चित बसवून
माझे हात-पाय बांधून टाकले.
:
:
पुन्हा सा-रा जणी आपापल्या
घरी जाऊन आपापल्या नव-रांना
धुवूनपुसून त्यांची पुजा करुन
सा-रांना देव्हा-रात स्थान दिले.
:
:
त्यांच्या या आरत्यांत आणि
घंटानादात माझे शब्द
गुदमरुन गेले...
:
:
तेंव्हा रात्रीचे अडीज वाजले होते!

वस्त्रे


ती स्वतःचीच वस्त्रे हळूहळू
उतरवतं होती;
आणि दाराबाहेर डोकावून डोकावून
पहात होती.
मला समोर पाहून तशीच
नागडी त्या बाजारात धावत सुटली.
अचानक एकदा समोर दिसली
अन म्हणाली...
ईथे येणारा प्रत्येक पुरुष हा षंढ आहे.

कसलं काय?



एक दिवशी घर;

एक दिवशी कार;

एक दिवशी हार;

मी कितीही नको म्हटलं तरी

माझ्या पदरात काही ना काही

टाकतचं असतो दरदिवशी...

कसलं काय?

"दाखवायचे दात वेगळे आणि खायचे दात वेगळे"

देताना सारं देतो अन

जाताना मात्र सारं ओढून नेतो.

साधा एक ब्लाउजही ठेवत नाही अंगावर माझ्या!

Sunday, February 22, 2009

आईचे माहेर


आईच्या माहेरी
अंधाराची खोली;
दाट एकटीचे दुःख
ति होते ओली ओली.
गाढ झोप पांघरूण
दिप पेटत राहतो;
कुणी रात्रीच्या-रात्री
डोळे पुसत रडतं राहतो.
काळोखाच्या भितीने हाले
तिच्या काळजाचे पान;
कधी पदरात आले
दर्द मरणाचे दान?
कवी - कल्पेश.

फरक


अश्या एकांताच्या जागी
जाउन छानपैकी
कोसळणा-रा पावसाला
एकदा की नाही मला पाहायचं आहे.
बघूया काय आणि किती
फरक आहे दोघांत...
कवी - कल्पेश.

फक्त एकदा


तुझ्यासोबत भिजताना खुप
आनंद होतो रे...
आठवताहेत ते मस्त दिवस
आपण एकत्र भिजायचो.
आताही माझ्यासोबत थोडावेळ भिज ना रे...
मला बरसताना अजुन
आनंद होईल.
कवी - कल्पेश

तहानलेली


रोजच लोकं आरोप लावतात माझ्यावर...
ही मुलगी नेहमी पावसात भिजते आणि
ड्रिंक्स घेउन गाढ झोपते.
पणं....
ईथल्या लोकांना ऋतू कधी कळाले आहेत?
पडण्या-रा आणि बसरणा-रा पावसातला
फरक सुद्धा कळतं नाही.
कवी - कल्पेश