वस्त्रे

ती स्वतःचीच वस्त्रे हळूहळू

उतरवतं होती;

आणि दाराबाहेर डोकावून डोकावून

पहात होती.

मला समोर पाहून तशीच

नागडी त्या बाजारात धावत सुटली.

अचानक एकदा समोर दिसली

अन म्हणाली...

ईथे येणारा प्रत्येक पुरुष हा षंढ आहे.

कसलं काय?

एक दिवशी घर;

एक दिवशी कार;

एक दिवशी हार;

मी कितीही नको म्हटलं तरी

माझ्या पदरात काही ना काही

टाकतचं असतो दरदिवशी...

कसलं काय?

"दाखवायचे दात वेगळे आणि खायचे दात वेगळे"

देताना सारं देतो अन

जाताना मात्र सारं ओढून नेतो.

साधा एक ब्लाउजही ठेवत नाही अंगावर माझ्या!

आईचे माहेर

आईच्या माहेरी

अंधाराची खोली;

दाट एकटीचे दुःख

ति होते ओली ओली.

गाढ झोप पांघरूण

दिप पेटत राहतो;

कुणी रात्रीच्या-रात्री

डोळे पुसत रडतं राहतो.

काळोखाच्या भितीने हाले

तिच्या काळजाचे पान;

कधी पदरात आले

दर्द मरणाचे दान?

कवी - कल्पेश.

फरक

अश्या एकांताच्या जागी

जाउन छानपैकी

कोसळणा-रा पावसाला

एकदा की नाही मला पाहायचं आहे.

बघूया काय आणि किती

फरक आहे दोघांत...

कवी - कल्पेश.

फक्त एकदा

तुझ्यासोबत भिजताना खुप

आनंद होतो रे...

आठवताहेत ते मस्त दिवस

आपण एकत्र भिजायचो.

आताही माझ्यासोबत थोडावेळ भिज ना रे...

मला बरसताना अजुन

आनंद होईल.

कवी - कल्पेश

तहानलेली

रोजच लोकं आरोप लावतात माझ्यावर...

ही मुलगी नेहमी पावसात भिजते आणि

ड्रिंक्स घेउन गाढ झोपते.

पणं....

ईथल्या लोकांना ऋतू कधी कळाले आहेत?

पडण्या-रा आणि बसरणा-रा पावसातला

फरक सुद्धा कळतं नाही.

कवी - कल्पेश

"बाहुला - बाहुली"

हा आपला खेळ

बाहुला बाहुलीचा;

दे तुझी बाहुली मला

घे माझा बाहुला तुला.

आपल्या या खेळाखेळात

कसं सजवूया स्वप्नं?

तुझ्या-माझ्या हाती उरेल

फक्त दोघांच लग्न.

तुझ्या बाहुलीला भिती

कोण येईल लग्नात?

माझा बाहुला सांगतो

मी साथ देईन फे-यात.

बाहुला बाहुलीच्या लग्नाचा

कसा सजवूया मांडव?

त्या दोघांनाही आपणं

एकाचं गाठीत बांधाव.

लग्न लग्न खेळता

पुरा कोसळला मांडव;

कोसळल्या ढिगाखालच्या

चुर स्वप्नांना सांगाव...

आता वेळ आली बिदाईची

तशी रडली बाहुली;

बाहुलीने तुझ्याकडे पाहिलं

अन डोळे पुसतं राहिली.

बाहुला बाहुलीच्या या खेळात

स्वप्न चुर चुर झाली;

तु संभाळ तुझा बाहुला

मी जपेन माझी बाहुली.