चिंब भिजल्या डोळ्यांनी...!

धो...धो...धो....

पाऊस बरसतं होता

आणि मी उभा घराच्या खिडकीत,

पाऊस पहात होतो.

मी एकटा एकाकी दुर

उभा राहुन भिजणा-या काठाला पहात होतो.

एक विचार मनात आला,

चार बांबूच एक छोटसं घर बांधाव

त्या ओल्या काठावर....अन्

आत बसुन येणा-या वादळाला

निमुटपणे पहावं...

चिंब भिजल्या डोळ्यांनी...!

"तु बोललीस - मी बोललो"

तु बोललीस - सुटू दे आज बेभान वारा,

मी बोललो - येशील कशी मला भेटायला?

तु बोललीस - येईन सा-या परतीच्या वाटा सोडून...,

मी बोललो - त्या वा-रात वाटा ही नं दिसे अधुन-मधुन,

तु बोललीस - येईन हळूहळू सोसत वारा,

मी बोललो - नको सोसुस हा दुष्ट वारा...

तु बोललीस - घेईन लपेटून शाल अंगावर नाही लागणार हा दुष्ट वारा...,

मी बोललो - देऊ नकोस दोष त्या येणा-रा वादळाला,

तु बोललीस - कोणत वादळ रे? मी तर तुझ्या मिठीत आले ना आता?

"सामील"

रस्त्याच्या कडेकडेने चालताना

फुटपाथवर एक तान्हं मुल

रडतं-रडतं, ईकडे-तिकडे बघतं

श्वास घेतं होतं....

थोडे श्वास घेऊन झाले कि,

थकायचं ......

कळतं-नकळत कोणत्यातरी एका

व्यक्तीचे श्वास त्या मुला मध्ये

सामील होत होते.

"गाढ झोप"

मध्य रात्र होते आणि

मला हळूचं जाग येते...

उठून मी इथे तिथे पहातो तर

सगळीकडे काळोख असतो.

तु बाजुला झोपलेली दिसतेस

तेंव्हा कुठे माझी भिती दुर होते.

तुझ्या हृदयावर डोक ठेउन,

माझा हात तुझ्या हातावर ठेवतो.

तु हळुचं तुझा हात दुमडल्यावर

मला पुन्हा गाढ झोप लागते.

"बाळं हसतं राहिलं"

अचानक उंबरा ओलांडून

बाळं बाहेर आलं...

घराच्या आवारात छान पैकी

पसारा मांडून खेळत होतं.

आजुबाजुच्या झाडांची साउली

बाळावर येत होती...

झाडावरुन गळलेली पाने

बाळाच्या आजुबाजुला जमा झाली.

ति सारी पाने उडण्याआधी

अचानक बाळाला गच्च

मिठी मारुन गेली.

आणि माझं बाळं हसतं राहिलं.

"अस्पष्ट आकृती "

घुमणा-रा वा-राचा आवाज,

व्हाळाचा आवाज,

फडफडणा-रा पक्ष्याचा आवाज,

छत्री घेउन अंधारात

चालणा-रा व्यक्तीच्या

पावलांचा आवाज,

चुल फुंकताना

नळीतुन आलेला आवाज,

हे आवाज ऐकणा-रा

एका व्यक्तीच्या हसण्याचा आवाज....

त्या व्यक्तीची एक

अस्पष्ट आकृती

रात्री झोपेत दिसते.

"पाखरांशी नात"

दुरुन पाहिलं तर क-हाड जळतं होतं
रानाला आगीशी झुंजताना मी पाहिलं होत....

जिव वाचवत होती सारी पाखरे
तेंव्हा पाखरांच रानाशी नातं तुटतं होतं....

जळून राख झाली काही पाखरे
ते पाहुन मनं माझं रडलं होतं....

मी उभा पाहत राहिलो जळताना सारं
माझं पाखरांशी नात मला कळालं होतं....